17e eeuw: Het ontstaan van de Vesting

In 1667 vertrok vanuit Hellevoetsluis een vloot om de Engelse marinehaven Chatham aan te vallen. De operatie was succesvol: tientallen fregatten werden verbrand of tot zinken gebracht en Michiel de Ruyter kwam triomfantelijk terug met het veroverde vlaggenschip The Royal Charles. Om te voorkomen dat één van de vijanden van de Republiek een vergelijkbare aanval zou uitvoeren op de in Hellevoetsluis liggende oorlogsvloot, werden omstreeks deze jaren de eerste vestingwerken aangelegd. Deze bestonden uit eenvoudige werken van houten palen en aarden borstweringen.
 

Twintig jaar later verkeerden ze in slechte staat en omdat het herstel veel geld zou kosten, dreigde Hellevoetsluis zijn positie als marinehaven te verliezen aan Willemstad. In 1688 besefte Stadhouder Willem III echter tijdens de voorbereidingen van zijn Glorieuze Overtocht naar Engeland om de troon op te eisen dat de haven een buitengewoon gunstige ligging had. Hij vertrok vanuit Hellevoetsluis met 400 schepen richting Engeland om daar koning te worden. En hij bepaalde dat er flink geïnvesteerd moest worden en dat Hellevoetsluis een stelsel van moderne vestingwerken moest krijgen. Die metamorfose vond plaats tussen 1695 en 1710, waarbij de vesting de karakteristieke vorm kreeg die vandaag de dag nog is te herkennen.